மொழிபற்றும் இறை பற்றும்

பா⁴ஷா ப⁴க்தி நீ:ஸ்தெநொ பா⁴த் நீ:ஸ்தெ பொ⁴ந்நொ
நித்ய முக்தி பொந்த்³யாஸ் தெங்கொ காய் உந்நொ
ஸெத்து தொப்பி சலெஸ்தெநொ பெ⁴டெ³ செந்நொ
ஸித்³து³லுவாட் சலெஸ்தெநொ உக்கு செந்நொ

மொழிபற்று இல்லாதவன் உணவில்லாத பானை
நித்ய முக்தி பெற்றவன் – என்ன குறையுள்ளவன்?
சத்தியத்தை தவறி நடந்தவன் கோழையவன்
சித்தமளிக்கும் வழியில் நடந்தவன் எஃகானவன் (வலிமையானவன்)

ஸ்ரீமந் நடன கோபல நாயகி சுவாமிகளும், சௌராஷ்ட்ர மொழிக்கு எழுத்துக்களை அறிவித்தவரான ஸ்ரீமான் மேதாவி. ராமராய் அவர்களும் சந்தித்த போது இந்த நாமாவளி பாடியதாக குறிப்புள்ளது.

பாஷை பக்தியும் பகவத் பக்தியும் வண்டியின் இருசக்கரங்களாக இருக்கவேண்டும் என்றும், அப்படி இல்லாதவன் உணவில்லாத பானை பசித்தவனுக்கு எப்படி உணவில்லாத பானை பயனாகாதோ அப்படியே இதுவும் பயணளிக்காது என்று சொன்னவர், பக்திக்கு அவசிய தேவை சத்திய வழி இதை பற்றாதவன் கோழை என்றும், சித்தமளிக்கும் வழியான வைகுண்ட வழியை நடந்தவன் (உக்கு என்றால் எஃகு என்று பொருள் படும், உக்கு செந்நொ) எஃகானவன் அதாவது வலிமையானவன் என்று சொல்கிறார்.

(உதாரணமாக மதுரை கீழவாசலுக்கருகில் “விளக்கு தூண்” பகுதிக்கு நம் சௌராஷ்டிரர்கள் “உக்கு காம்பு” என்று புழங்கி வந்தனர், பின் அது மருவி “முக்கு காம்பு” என்று வழங்கலாயினர், எஃகினால் ஆன அந்த விளக்கு தூண் என்பதையே இது குறிக்கிறது)